მე, ელექტრონული კომუნიკაციები და ტელევიზორი

დღეს, ისევე როგორც გუშინ და გუშინწინ დილით გვიან გავიღვიძე და გამომდინარე იქიდან, რომ ძალიან მეზარება საწოლიდან წამოხტომა გაღვიძებისთანავე ჩემი საყვარელი ქინდლი ავიღე და დღევანდელი ,,სამეცადინო” საქართველოს კანონი ელექტრონილი კომუნიკაციების შესახებ გადავათვალიერე. თავიდანვე მიხვდი, რომ წინ რთული დღე მექნებოდა და ეს სისულელე ნერვებს მომიშლიდა. ამიტომ ქინდლი გამოვრთე და ჩემდა გასაკვირად ტელევიზორი ჩავრთე. როგორც ჩავრთე, ისე გამოვრთე და უკვე ნერვებმოშლილი წავედი ვანაში, სადაც ცოტა ხასიათი გამომიკეთდა…

მერე იყო ნესკაფე და ჭიქა წყალი და მერე ისევ ქინდლი ზემოაღნიშნული კანონით და ჰარი პოტერით, რომელსაც პირველად ვკითხულობ ინგლისურად და ბავშვობაში განცდილს თავიდან განვიცდი :)

საუბარი დილიდან იმიტომ დავიწყე, რომ კარგად გადმოგცეთ რას ვგრძნობდი მთელი დღის განმავლობაში ერთი და იგივე მოქმედებების შესრულებისაგან ხასითმონგრეული და თვალებატკივებული.

ყველაზე უარესი ისაა, რომ რაც არ უნდა გამართული იყოს კანონი ელექტრონული კომუნიკაციების შესახებ და მის მიზანს  წარმოადგენდეს ამ სფეროში კონკურენტუნარიანი გარემოს ჩამოყალიბება, მაინც არსებობენ ისეთი საზიზღრობები, როგორიც რუსთავი 2 და იმედია.

არ მინდა პოლიტიკური სარჩული გავუკეთო ამ ყველაფერს, მაგრამ ტელევიზორის ყურება მინდოდა და სერიალი, დიმა ობოლაძის სიფათი და გაბუანიას ყვირილის მეტი არაფერი დამხვდა… ამ დროს კი კანონში წერია, რომ ,,ელექტრონული კომუნიკაციების სფეროში საქმიანობის მიზანია ქსელებითა და საშუალებებით მომსახურებაზე იურიდიული და ფიზიკური პირების მოთხოვნილებათა უზრუნველყოფა და საინფორმაციო საზოგადოების ჩამოყალიბების ხელშეწყობა.”

მთელი დღის განმავლობაში ვცდილობდი გამეაზრებინა რა არის ,,ბილინგის ინფორმაცია”, რას წარმოადგენს ,,გადაპირება”, გამერკვია რას ნიშნავს ,,ადგილობრივი დაშვების ქსელი” და ასე შემდეგ. საბოლოოდ კი საღამოს 9:00 საათზე რომ ჩავრთე ჩემი პატარა ტელევიზორი ლამის გული ამერია :)

იმას, რაც დღეს ელექტრონული კომუნიკაციების, განსაკუთრებით სატელევიზიო მაუწყებლობის სფეროში ხდება ნამდვილად არ ჭირდება ის კანონი, რომლის სწავლასაც ჩემი დღის 5 ასტრონომიული საათი დავუთმე…

ამ ყველაფერს რაღაც სხვა არეგულირებს, მაგალითად ჩიორას რეკომენდაციები (ჩიორა ჩემი ტკივილია, ისევე, როგორც ქალბატონი ნანა!)

მშვიდობიან ღამეს გუსურვებთ თბილი დილის იმედით :*

 

Bad golfer with nice equipment is still a bad golfer…

დღეს ერთ საინტერესო წიგნში ამ პოსტის სათაური ამოვიკითხე და იმდენი საინტერესო ამბავი დამიტრიალდა თავში…
საქმე ისაა, რომ აღნიშნული ციტატის შინაარსი აქამდეც ვიცოდი, ყოველთვის ასე ვფიქრობდი, მაგრამ ასე ზუსტად ნათქვამი არსად წამეკითხა და დღეს დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა.
თავიდან ვიფიქრე პირწიგნაკზე გავუზიარებ ჩემს მეგობრებს წერილის სახით და ეს საკმარისი იქნება, რომ ამ ფრაზით გამოწვეული ჩემი აღფრთოვანება სხვებსაც გადავდო–მეთქი, მაგრამ შემდეგ გადავიფიქრე და გადავწყვიტე ჩემს საცოდავ, პატრონისგანმივიწყებულ ბლოგზე ორიოდე სიტყვა დამეწერა ლამაზ კოსტუმში გამოწყობილ ჩემს ზოგიერთ კოლეგაზე და მათთვის მეთქვა, რომ ძალიან მომწონს მათი ვიზუალი და მიხვრა–მოხვრა.
დიახ, მე ვგიჟდები თქვენზე, როდესაც ვათვალიერებ ფოტოებს პირწიგნაკზე, მაგრამ ძვირფასებო, თუ არ გინდათ იმედი გამიცრუოთ ხმას ნუ ამოიღებთ და თქვენს დაწერილ სარჩელს ხელში ნუ ჩამიგდებთ :D
ძალიან მიყვარხართ! თქვენ, რომ არ არსებობდეთ ჩემი, როგორც იურისტის ფასი კაპიკი იქნებოდა.
და ბოლოს, ეს ტექსტი მინდა დავასრულო ციტატით იმავე წიგნიდან ,,Being a lawyer is sometimes like being a juggler in the circus” ;)

უთვალავი მამაკაცი

ძალიან მინდა ამის მსგავსი პოსტი გამომივიდეს და ვეცდები რაც შეიძლება თბილად და ტკბილად გადმოგცეთ ჩემი დიდი სიყვარული იმ უთვალავი მამაკაცის მიმართ, რომლებზეც ვგიჟდებოდი, ვგიჟდები და გავგიჟდები.
თქვენთვის ალბათ არ იქნება საინტერესო ჩემი კაცების შესახებ თხრობა რომ დავიწყო, მითუმეტეს, რომ მათი რიცხვი ძაალიან ცოტაა, იმიტომ, რომ ყოველთვის ხარისხს ვანიჭებდი უპირატესობას და არა რაოდენობას ;) ამჟამად ძალიან ძალიან მაგარი მამაკაცი მიყვარს :P
ამ პოსტის მსგავსები კიდევ იქნება ან შეიძლება არც იყოს ისევდაისევ მოუცლელობის გამო, მაგრამ ახლა მინდა წერა და დავწერ, იქნებ წაიკითხოთ და ჩვენი აზრები დაემთხვეს და გაგახსენდეთ როგორ გიყვარდათ ოდესღაც ლეონარდო დიკაბრიო და გიფიქრიათ მისი გულისათის ჩემს საუკეთესო დაქალს, პირობითად მადონას ნამდვილად დავაცლიდი თმასო, ან რამე ასეთი სისულელე… მე სისულელეები არასდროს მიყვარდა და არც ეხლა მგონია, რომ გამომივიდეს სისულეების მოფიქრება და თქვენთვის გაზიარება. მოფიქრება იმიტომ, რომ მე არასდროს მიფიქრია ლეონარდო დიკაბრიოზე და არც საუკეთესო დაქალი მყოლია, რომელიც მაშინვე გამახსენდებოდა, როცა მამაკაცზე ვიფიქრებდი, რომ წავსულიყავი და სასწრაფოდ მომეყოლა: ,,იცი მადონა (პირობითად) ეს მომწერა და მე ეს მივწერე და მაკოცა და ბლა ბლა ბლა…” მეტსაც გეტყვით: მე მაშინ გავანდე ჩემს დაქალთა აურაცხელ რაოდენობას ჩემი შეყვარებულის არსებობის შესახებ, როდესაც 6 თვე გავიდა მას შემდეგ, რაც ერთმანეთს ვხვდებოდით :) დიახ, ვიცი, რომ მეც სულელი ვარ, მაგრამ რაც ჩემია, ჩემია!
ზუსტად ვიცი, რომ ეს ტექსტი კიდევ ერთი აბდა-უბდა იქნება, რომელსაც წაიკითხავთ. წერის ხასიათზე კი ვარ, მაგრამ აზრების დალაგება მეზარება :(
ამასთან, აქ არ იქნება მამაკაცები რაიმე თანმიმდევრობით დაწყობილი და არც ზურიუსივით მოგიყვებით მათ ბიოგრაფიას. მაშ, დავიწყოთ:

1. ვიცი, რომ უამრავს არც წაუკითხავს ვოინიჩის რომანი ,,კრაზანა”, მე კი უამრავჯერ წავიკთხე, როცა ჯერ კიდევ პატარა გოგო ვიყავი :) და ჩემზე წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა მთავარმა გმირმა, რომელსაც რატომღაც არტურ რივარესი დავარქვი – არტური ერქვა მაშინ, როდესაც რივარესი არ ერქვა და პირიქით :D ხო ვთქვი პატარა გოგო ვიყავი-მეთქი… ის სულაც არ წარმომედგინა ასეთი

ანდრეი ხარიტონოვი. კადრი ფილმიდან ,,Овод''. რეჟისორი ნიკალაი მაშენკო.


მაგრამ, როდესაც ეს ფილმი პირველად ვნახე კრაზანა უფრო შემიყვარდა, არა ხელახლა შემიყვარდა :)

2. ჩემი საყვარელი მარკიზი – მარკიზ დე სადი… აუტანელი, გარყვნილი, სადისტი…

3. ჯეფრი რაში ალბათ იმიტომ შემიყვარდა, რომ ჩემი საყვარელი მარკიზი ითამაშა ზუსტად ისეთი, როგორიც წარმომედგინა (პატარა უზუზსტობები არ ითვლება).

4. ის უყვარდა ქეთის თინეიჯერობის პერიოდში, მაშინ როცა მოდაში იყო და უყვარს ახლაც, მაგრამ ახლა იმიტომ უყვარს, რომ უყვარდა თინეიჯერობის პერიოდში…

5. დღეს დავასრულოთ ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი მამაკაცით, რომლის თუ არაფერი წაგიკითხავთ აუცილებლად წაიკითხეთ…

და ბოლოს, მე ძალიან მიყვარს მამაკაცები… მგონი ერთადერთი ფემინისტი ვარ, რომელსაც მამაკაცები უყვარს. ზოგჯერ მგონია, რომ პარაზიტები რომ ამოძირკვონ ისინი ყველაზე საყვარელი არსებები იქნებიან ქალებისათვის :)

სულ ეს არის, რისი თქმაც მინდოდა…

როცა ბრინჯივით დაბნეული ხარ და არ იცი რომელი კედელი ჩამოანგრიო და რომელ ხეს შეაფარო თავი, უნდა გადაიკითხო ცნობილი ადამიანების გამონათქვამები და იქ ყველაფერზე იპოვი პასუხს :)

“I will not join any club who will take me as a member” 
― Charles Chaplin

 

 

 

 

მექანიკური ტექსტი

ადამიანებს სხვადასხვა რამ აოცებთ: ერთ ჩემ ნაცნობს უკვირს ჩემი თმის ფერი, მეორეს ის აოცებს რატომ უკვირს პირველს ჩემი თმის ფერი და ასე შემდეგ.

მე არ მიკვირს მათი გაოცების, რადგან ისეთი რამ მიკვირს, რომ ხანდახან მართლა მინდა აქაურობას მოვშორდე და ტუტუცი ყვავილებით სავსე აბაზანის გარდა ყველაფერზე უარი ვთქვა.

გაითვალისწინე მკითხველო, რომ ეს მექანიკური ტექსტია და ,,მასში გამოთქმული მოსაზრებები შეიძლება არც ემთხვეოდეს ბლოგის ავტორის მოსაზრებებს” ან შეიძლება ემთხვეოდეს, გააჩნია რა იცი ჩემზე გარდა იმისა, რომ გიყვარვარ :)

სისხლის სამართლის კოდექსში შესული არცთუ ისე დიდი ხნის წინანდელი ცვლილებები მაკვირვებს და ეხლა რომ მოგიყვები რაშია საქმე შენც გაგიკვირდება აუცილებლად.

მუხლი 189′  სამრეწველო საკუთრების უფლების ხელყოფა

1. გამოგონების, სასარგებლო მოდელის, სამრეწველო ნიმუშის, ინტეგრალური მიკროსქემის ტოპოლოგიის, სელექციური მიღწევის ავტორობის მითვისება ან თანაავტორობაზე იძულება _ ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ორ წლამდე.

თითქოს ყველაფერი მარტივია, სიტყვების მნიშვნელობა თუ არ გვესმის დავიხმარებით გუგლს და ვიკიპედიას და გავიგებთ რისი თქმა უნდა ამით კანონმდებელს, მაგრამ ჩემთვის შეუძლებელია მივხვდე კანონმდებლის მოტივაციას, რომელმაც 2010 წლის 4 მაისს საქართველოს კანონით საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსში ცვლილებების შეტანის შესახებ ზემოთაღნიშნული მუხლის ზემოთაღნიშნული პირველი ნაწილი ასე ჩამოაყალიბა:

მუხლი 189′  სამერწველო საკუთრების უფლების ხელყოფა

1. გამოგონების, სასარგებლო მოდელის, დიზაინის, ინტეგრალური მიკროსქემის ტოპოლოგიის, მცენარის ან ცხოველის ახალი ჯიშის ავტორობის მითვისება ან თანაავტორობაზე იძულება – ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ორ წლამდე.

სამრეწველო ნიმუში გაქრა და გაჩნდა დიზაინი. ვიცი, რომ არ გჭირდებათ იმის ახსნა რა არის სამრეწველო ნიმუში და დიზაინი და ისიც ვიცი, რომ ეს ორი ერთმანეთის იდენტური ნამდვილად არ გგონიათ. რომელი მათგანის მითვისება იქნება მეტი დანაშაული თავად განსაჯეთ. მე მხოლოდ ის დასკვნა გამოვიტანე, რომ დიზაინის ჩამატება მეტად ხელსაყრელი იქნებოდა, ვიდრე მისი სამრეწველო ნიმუშის ადგილას მოთავსება და ამ უკანასკნელის ,,დაჩაგვრა”.

იგივე ბედი ეწია სელექციურ მიღწევას, რომელიც მცენარის ან ცხოველის ახალმა ჯიშმა ჩაანაცვლა. აქ მეტად რთულად გვაქვს საქმე. ყველამ კარგად ვიცით რას ნიშნავს სელექცია - [ლათ. selectio გადარჩევა] ცხოველთა და მცენარეთა ჯიშების გაუმჯობესება ან ახალი ჯიშების გამოყვანა ხელოვნური შერჩევით, შეჯვარებით. თუ კანონმდებელმა იფიქრა, რომ იურისტებს საქმეს გავუადვილებ, რომ სელექციის მნიშვნელობა გუგლსა და ვიკიპედიაში არ ეძებონო, მაშინ მისი სწორი განმარტება მაინც დაეწერა კანონში…

თავს არ შეგაწყენთ იმის მოყოლით რა პროცედურები გაიარა ამ მუხლმა მანამ ახალ კოდექსში აღმოჩნდებოდა. ვინც ყურადღებით წაიკითხეთ ხვდებით, რომ ზემოთაღნიშნული ცვლილება ან უვიცობის ბრალია ან უსაქმურობის.

ხოდა, ახალ პარლამენტს ქ. ქუთაისში ახალი შენობა ექნება და ურიგო არ იქნებოდა სიახლე შეეტანათ მათ საქმიანობაში – მახათები დაურიგონ უკლებლივ ყველა თანამშრომელს, განსაკუთრებით კი იმ გოგონას, ვინც იჯდა პარლამენტში, ამ კანონპროექტზე დიიიდიიი ხანი იიიიმუუუშავა და შედეგი სახეზე გვაქვს :D :D :D

 

ღრმა პატივისცემით თქვენი Fräulein Catherine

 

ვარდისფერი პეპლები

მოგესალმები მკითხველო! ვიცი, ვიცი, რომ ძალიან მოგენატრე, ვიცი ყოველდღე იხედებოდი აქ და გინდოდა ერთი პატარა ნაჯღაბნი მაინც წაგეკითხა, მაგრამ არაფერი გხვდებოდა თვეების მანძილზე. რა ვქნა მკითხველო?! არ მეცალა. მართლა არ მეცალა. აი შენ კი თუ მართლა ძალიან შეგიყვარდი აუცილებლად შემოხვალ ისევ და ნახავ ჩემს ახალ პოსტს, ძლივს დაწერილს…

ალბათ შეამჩნიე, რომ ჩემი ბლოგი გაშავდა… მაგრამ რატომ გავაშავე მე თვითონაც არ ვიცი და ამიტომ ვერ აგიხსნი. თუ თავს არ დაიღლი ამაზე ფიქრით კარგი გოგონა/ბიჭუნა იქნები.

რამდენი რამე დამიგროვდა შენთვის მოსაყოლი, მას შემდეგ რაც უნივერსიტეტი დავამთავრე უამრავი კარგი რამ მოხდა და ხდება და ეჭვიც არ მეპარება, რომ ხვალაც მოხდება, ზეგაც და 10 წლის შემდეგაც, მაგრამ აი მაგის  მერე არ ვიცი რამე თუ მოხდება საერთოდ :D

მოკლედ, ჩემი აღელვება ბევრმა რამემ გამოიწვია ამ ბოლო დროს დედამიწაზე, ამ ქვეყანაში, ამ ქალაქში და განსაკუთრებით დედა–უნივერსიტეტში. ვინც იცის იცოდეს და ვინც არ იცით, ერთი საგანი 40 კრედიტი გახდაოოო და ესო სწავლის საფასურს ზრდისოოო, ხოდა ჩვენ ერთად უნდა დავდგეთო, ბლაო, ბლაო, ბლაო და მოკლედ ბავშვებმა იხმაურეს, ხელმოწერები ააგროვეს, კანცელარიაში მიაცუნცულეს, რექტორის თანაშემწეს შეხვდნენ და უთხრეს:

ავღელდითო!

იმან უპასუხა:

ნუ ღელავთო!

მოკლედ, ამ შეკრება–შეგროვება–შეხვედრას ლიდერებიც ყავს და ისინი ამბობენ, რომ ლექტორი შეხვდებათ (ვაიმე რა მაგარია–ავტ.)!!!

აი კიდევ რას ამბობენ ლიდერები!!!

ახლა მალე შეიკრიბება საბჭო, მერე რექტორი ნახავს ამოდენა ხელმოწერებს, დაინახავს, რომ შეეშალა და ბავშვებს “არასპრავედლივად” მოექცა, სიტყვას კი არადა ბრძანებას უკან წაიღებს ან ახალი სიტყვით კი არადა ბრძანებით ჩაანაცვლებს და კრება კი არადა ბავშვები დარჩებიან მხიარულები? რიავიცი, რიავიცი…

აი ამ ხალხმა ალბათ იცის რასაც აკეთებს და მოდით წარმატებები ვუსურვოთ. :)

ადმინისტრაციული რეგისტრაციის შეწყვეტამდე დარჩა 1 კვირა!

ეჰ…

სათაური შემთხვევით არ შემირჩევია მკითხველო. დღეს სწორედ ასეთი ამოოხვრა აღმოხდა ჩემს ჯგუფელს, რომელიც სახლში დაბრუნდა და კომპიუტერს მიუჯდა. საქმე ისაა, რომ ავადსახსენებელი უნივერსიტეტის მაღლივ კორპუსში საგანში საერთაშორისო კერო სამართალი გამოცდა ვერც მთლად კარგად დაწერა და აპელაცია ითხოვა. პატივცემულმა ლექტორმა ისევე როგორც სხვა დაბალშეფასებიანი სტუდენტები ისიც დაიბარა სამსახურში (!), რათა მასტან ერთად გაესწორებინა ნაშრომი. ჯერ ძლიავს მიაგნო ჩემმა ბედკრულმა ჯგუფელმა მის სამსახურს (!), ხოლო შემდეგ აღმოაჩინა, რომ ლექტორმა გამსვლელი ქულა არ მოუმატა. გამოცდა გახლდათ 40 ქულიანი, სტუდენტმა მიიღო 11 მაშინ როდესაც ჭირდებოდა 20, რომ საგანი ჩაებარებინა და ნანატრი 6 კრედიტი მოეგროვებინა. ასე გაწბილებული ჩემი ჯგუფელი ბრუნდება სახლში, ხსნის პირწიგნაკს და ამ ამბის მოყოლის შემდეგ ამოიოხრებს: ეჰ…

როცა ჩემი პატარა უნივერსიტეტი (თეუსუ) დახურეს და დედაუნივერსიტეტს შეუერთეს მეც ასეთი ეჰ… აღმომხდა და ზუსტად ვიცი, რომ მარტო არ ვიყავი ამ ამბავში. იანვრიდან გამოგვიცხადეს, რომ მეორე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კორპუსს მიაშურეთო. მანამ იყო საგნების არჩევის პროცესი, დამთხვევების თავიდან აცილების პროცედურა, პირწიგნაკში მხოლოდ თეუსუს მეოთხე კურსის იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტებისთვის შექმნილი ჯგუფი და იქ წუწუნი. ბოლოს დადგა ნანატრი დღე და დაიწყო სწავლა. მე იმ მოცლილ სტუდენტთაგანი ვარ, რომელიც არ მუშაობს და ლექციებზე დასასწრებად სცალია, ამიტომ საღამოს 5 საათზე გავეშურე ხსენებულ მეორე კორპუსში ლექციაზე დასასწრებად და როდესაც ქიმიის დიდ აუდიტორიაში აღმოვჩნდი მეორე ეჰ… მაშინ იყო. ლექტორი დიდი ენთუზიაზმით ხსნიდა თუ რა არის საერთაშორისო კერძო სამართალი, გვითითებდა თავის სილაბუსზე, რომელიც 3 კვირის მერე ძლივს ვიშოვეთ და რამდენიმე წიგნზე, რომელიც ამ საგნის შესასწავლად გამოგვადგებოდა. დამთავრდა 2 ლექციისთვის განკუთვნილი დრო და დავიშალეთ.

იმავე კვირაში 2-ჯერ გამიცდა ლექცია ლექტორის მოუცლელობის გამო. და როდესაც პარასკევ დღეს მეორე ლექციის გაცდენის შესახებ გავიგე მაშინაც აღმომხდა ეჰ… გავიდა მგონი 2 კვირაზე მეტი და სემინარების ცხრილი დაიდო. ეხლა იქ ვარჩიეთ სემინარის ჩატარების დრო, რომ ერთმანეთზე არ დამთხვეულიყო და ბოლოს როგორც იქნა სწავლა დავიწყეთ. მაგრამ აღმოჩნდა, რომ არაფერია იმაზე ცუდი, როდესაც სწავლობ სემინარის მასალას, მზად ხარ მოყვე და ამ დროს შენი ლექტორის ასისტენტი უემოციო, უმიმიკო ზომბია. ვეც კი ხვდები ესმის თუ არა შენი ნათქვამი. ამიტომაც ვერ ვძლებდი აუდიტორიაში და ან არ მივდიოდი, ან არ ვყვებოდი, ან ვიცინოდი. პირველი კოლოქვიუმი ტესტების სახით ჩატარდა და გადავაგორე. მეორეზე რაღაც კაზუსიც იყო და ისიც გადავაგორე. ამასთან აქტივობასა და დასწრებაში დაიწერა ქულები და როგორც არ უნდა გაგიკვირდეთ მე, რომელსაც 2 სიტყვა გადაბმულად არ მითქვამს პატივცემული ლექტორის ასისტენტისთვის აქტივობაში 10-დან 6 ქულა დამიწერეს. რას გაუგებ დედა უნივერსიტეტის ლექტორებს-კაცია და გუნება. რაც შეეხება საბოლოო გამოცდას გადაწყდა, რომ კაზუსი უნდა დაგვეწერა და მარტო კაზუსი უნდა დაგვეწერა. თანაც რაღაც სქემა უნდა გამოგვეყენებინა და მკაცრად გასწორდებოდა ნაწერი და ასე შემდეგ. კაზუსის ამოხსნა ლექციაზეც და სემინარებზე შემდეგი სახით ხდებოდა:

1. ლექციაზე: ქიმიის დიდ აუდიტორიაში მიკროფონის წინ დგას ლექტორი და რაღაცას გკარნახობს სხაპა-სხუპით. უნდა ჩაიწერო და ამოხსნა. მოსაფიქრებელი დრო გაქვს. დრო რომ გაივლის რამდენიმე ბეჯითი სტუდენტი გამთქვამს თავის აზრს რაც გაიგონა იმასთან დაკავშირებით და მერე ლექტორი გვეტყვის სწორ პასუხს.

2. სემინარზე: უემოციო ლექტორი საოცრად დაბალი ხმით გკარნახობს ხუთიოდე წინადადებას და მოსაფიქრებლად რამდენიმე წუთს ისიც გაძლევს. ბოლოს ისევ ბეჯითი სტუდენტები გამოთქვამენ საკუთარ აზრს და ბოლოს ყურადღება სწორი პასუხი: ისევ დაბალ ხმაზე, ისევ უემოციოდ, ისევ არანაირი კომენტარი სტუდენტის ნათქვამზე… ერთ დღეს, როდესაც რამდენიმე წინადადება ჩავიწერეთ და დედაუნივერსიტეტში გაზრდილმა ბეჯითმა სტუდენტებმა სათქმელი თქვეს და პოზიციაც დააფიქსირეს ხმა აიმაღლა თეუსუს რამდენიმე სტუდენტმა და განსხვავებული თქვა. აუუუ, უნდა გენახა მკითხველო რა დაემართათ ვეტერან თსუელებს, როდესაც ამათი ნათქვამი აღმოჩნდა სწორი. ანუ პატივცემული ლექტორის ასისტენტის სწორი პასუხიდან გამომდინარე ესენი იყვნენ მართლები.

მოკლედ ასეთი კაზუსზე მუშაობის რეჟიმის მერე საბოლოო გამოცდაში მოსული დიიიდი კაზუსის ამოხსნა გასწორდა მკაცრად და მე მივიღე 18 ქულა. გავააპელაციავე და როდესაც ლექტორს დავურეკე მან მითხრა: ნუ მოხვალ, 18 ქულა გყავს, თუ 20 გყოფნის, რომ საგანი ჩააბარო მოგიმატებ ისეო. დიდი მადლობა გადავუხადე, ტელეფონი გავთიშე და  აი მაშინ აღმომხდა კიდევ ერთი ეჰ..

საქმე ისაა, რომ მე დღესაც არაფერი ვიცი საერთაშორისო კერძო სამართლის შესახებ, რომელიც იგივე ლექტორის თქმით “უმაღლესი მათემატიკაა იურისპუდენციაში”. დიპლომს რომ ავიღებ და დედაჩემს მოვუტან (მისი ბრალია ჩემი “იურისტობა” და იმიტომ!) გაეხადება და მომილოცავს. მე კი ისევ ხსენებული რეაქცია მექნება: ეჰ…

 

 

ჩემი საყვარელი მარკიზი

ამაწინათ ისევ გამახსენდა, ისევ ამიფორიაქდა გული და ისევ მომინდა წამეკითხა და შემესუნთქა მარკიზ დე სადი. ხოდა მისი “ჯულიეტის” ძებნის დროს გავაწყდი რამდენიმე საინტერესო ფრაზას (სხვანაირად ვერ ვთარგმნი Quotes) მისი ნაწარმოებებიდან, შევინახე ლინკი და მერე ჩემს მეგობარს ვთხოვე როცა მოიცლიდა გადმოექართულებინა. მე მხოლოდ საკუთარი თავისთვის ვთარგმნი გონებაში და იმის დაწერა არ შემიძლია, რომც დავწერო ვერაფერს გაიგებთ :) ახლა მინდა syd-ის ნათარგმნი ჩემი საყვარელი მარკიზის Quotes წაგაკითხოთ ჩემი ბლოგის მკითხველებო.

არ იფიქროთ იმაზე სწორია თუ არასწორი ის, რასაც აქ წაიკითხავთ. უბრალოდ მოეშვით და მიიღეთ აქსიომად ეს Quotes:

 

ყველა უნივერსალური მორალური პრინციპი ფუჭი წარმოსახვაა.

ყველაფერი ქურდობაა, ბუნებაში ყველაფერი უწყვეტი, სასტიკი დაპირისპირებაა. სხვისი რაღაცის მიტაცება – უეჭველად უმთავრესი თვისებაა,რომელიც ბუნებამ შთაგვინერგა.

ნუთუ კანონები თრგუნავენ ვნებებს? შეადარეთ ანარქიის წლები ნებისმიერ თანამედროვე ქვეყანას, რომელიც კაცრად იცავს კანონებს და დაინახავთ, რომ როდესაც კანონი დუმს, მხოლოდ მაშინ ხდება დიადი მოვლენები.

ომი არაფერია, თუ არა ერის მკვებავი, გამაძლიერებელი და საყრდენი.

გაგების უნარსა და რწმენას შორის უნდა არსებობდეს პირდაპირი კავშირი.

განადგურება, ისევე როგორც შექმნა, ბუნების კომპეტენციაა.

ბედნიერება – იდეალია. ის წარმოსახვის ნაყოფია.

ბედნიერება არც ნაკლოვანებაშია, არც ღირსეულობაში. ბედნიერება არის ერთმანეთის პატივისცემა და საკუთარი შეხედულებისამებრ ცხოვრება.

უკვე არაერთხელ მითქვამს : ქალის გულისკენ მიმავალი გზა მის ტანჯვაზე გადის. არაფერი ვიცი ამაზე უკეთ.

იმისთვის, რომ შევიცნოთ, რა არის კარგი, ჯერ უნდა გავიგოთ რა არის ნაკლოვანი.

ადამიანი სიამოვნებას ყოველთვის ტანჯვის შედეგად იღებს.

ჩემი მარცხი ჩემი კი არა, სხვების გონების მუშაობის ბრალია. 

ვნება ისეთივე რამაა სხვა მოთხოვნილებებისთვის, როგორიც ნერვული ფლუიდები – სიცოცხლისთვის. ვნება ყველაფერს აძლიერებს, კვებავს. ბოროტება, სიძუნწე, შურისძიება – ყველაფერი ვნებას ემყარება.

ვნებას ემსახურებიან. ის მოითხოვს, მართავს, ტირანად აქცევს.

მიმბაძველობა ადამიანის ბუნებაშია. მგრძნობიარე ადამიანი ყოველთვის ცდილობს, დაემსგავსოს მას, ვინც უყვარს. ჩემი ყოველი მარცხი მხოლოდ და მხოლოდ სხვების ნაკლოვანებების მიბაძვის შედეგია.

ჩემი აზროვნების სტილი, როგორც თქვენ ამბობთ, თქვენთვის მიუღებელია. თქვენი აზრით, ეგ მე მაღელვებს? საცოდავია ის, ვინც საკუთარ აზროვნებას სხვების შეხედულებისამებრ ცვლის.
ბუნებას მხოლოდ ორი ხმა აქვს – ერთი ყოველთვის ეწინააღმდეგება მეორეს ბრძანებებს.

არასოდეს დაგავიწყდეთ, რომ ადამიანის ბედნიერება ადამიანებისვე წარმოსახვაში ცხოვრობს და ის მას ვერ მიაღწევს, სანამ ყურადღებას არ მიაქცევს თავის კაპრიზებს.ყველაზე ბედნიერი ადამიანი ისაა, რომელსაც ყველაზე მეტად აქვს თავის მოთხოვნილებების დაკმაყოფილების საშუალება.

არცერთი კეთილსინდისიერი, ერგული და გულწრფელი შეყვარებული არ უარყოფს, რომ თავისი მიჯნურის მხრიდან ღალატს მისი სიკვდილი ურჩევნია.

ჯეფრი რაში მარკიზ დე სადის როლში ფილმიდან "Quills"

 

“ის ტელევიზორში გამოდის”

ის, რომ ჟურნალისტებმა უკვე დაუფარავი შეგონება-ჩაგონება დაიწყეს გასაკვირი აღარ არის და არც ის გამიკვირდება ხვალ ,,საზოგადოებრივი მაუწყებლის” ეთერში ვიხილო გადაცემა ასეთი შინაარსით: <<ჩვენ ვიცით რა არის სწორი, ჩვენ დაგვიჯერეთ>>. ვახო სანაიას რეპორტაჟები ბებიაჩემის დიდ მოწონებას იმსახურებს, შესაბამისად მას სჯერა, რომ ვახო კარგი ბიჭია. მე რომ დავჯდე და ავუხსნა აქ და აქ იცრუა-მეთქი არ დამიჯერებს, მეტყვის: ტელევიზორში იმას ალაპარაკებენო… დიახ, “ტელევოზორში” ვახო სანაიას ალაპარაკებენ და ამას მეტი ხალხი უყურებს, ვიდრე მე მისმენს.სწორედ ამიტომ საჭიროა, რომ იმან, ვისაც ბევრი უყურებს იგრძნოს პასუხისმგებლობა მათ წინაშე, ვინც უყურებს. ეს ტავტოლოგიაა, მაგრამ თუ კარგად დააკვირდებით სხვა სიტყვებით ამ შინაარსის გადმოცემა არ გამოვიდოდა. მე რომ ჟურნალისტი ვიყო და სახელმწიფო ტელევიზიაში ვმუშაობდე აუცილებლად გავასწორებდი ამ წინადადებას, მაგრამ აქ ჩემს ბლოგზე ამის აუცილებლობას ვერ ვხედავ.

http://www.myvideo.ge/?act=dvr&chan=gpb&seekTime=07-05-2011%2020:56   ვისაც არ გინახავთ ნახეთ რეპორტაჟი “სატანისტებზე”.

ბებიაჩემი ტყუილად არ მიხსენებია, ამ რეპორტაჟის შესახებ ჯერ მისგან გავიგე, მერე მეგობარმა მომწერა, მოკლედ ატყდა ერთი ამბავი და მეც ვუყურე. ტუტუცი ის სიტყვა არაა, რომელიც ამ რეპორტაჟზე მომუშავე, თუ მასში მონაწილე ხალხს დაამშვენებდა, მაგრამ მე მიყვარს ჩემი ბლოგი და მერიდება ცუდი სიტყვების თქმა :)

სატანიზმის არსის ახსნას და თუნდაც ლავეის მოძღვრების შესახებ თხრობას არ ვაპირებ და არც მიმაჩნია მიზანშეწონილად. თუ რომელიმე თქვენგანს დააინტერესებს კონკრეტული მსოფლმხედველობის შესახებ ინფორმაცია, უხვად მოიძიებს მას ინტერნეტში და რადგან ჩემს ბლოგს კითხულობს ე.ი.  ინტერნეტი მისთვის ხელმისაწვდომია :)

მე პირადად იმდენად კომპეტენტურად მივიჩნევ თავს ამ საკითხში, რომ შემიძლია მთლიანად რეპორტაჟის სიყალბეზე ვისაუბრო, ვისაუბრო იმ ადამიანების არარსებობაზე, ვინც ამ ფარსში მონაწილეობს, ვისაუბრო იმ ტერმინურ უზუსტობებზე, რომლებსაც წამყვანი უშვებს და ასე შემდეგ… მაგრამ მეზარება :) უბრალოდ ამ პოსტით მინდა დაგანახოთ “საზოგადოებრივი მაუწყებლის” ბრალი და შემდეგ დანაშაული.

1. თუ არსებობენ მსგავსი ტიპის გაერთიანებები, რომლებიც აწამებენ ცხოველებს ვახო სანაიას ბებიაჩემის დასანახად ტელევიზორში კი არ უნდა გამოეყვანა მათი წევრები, არამედ პოლიციისთვის უნდა ჩაებარებინა სისხლის სამართლის კოდექსის აი ამ მუხლის საფუძველზე

მუხლი 259.  ცხოველისადმი სასტიკი მოპყრობა

1. ცხოველისადმი სასტიკი მოპყრობა, რამაც მისი დაღუპვა ან დასახიჩრება გამოიწვია, აგრეთვე ცხოველის წვალება,

-ისჯება ჯარიმით ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ერთ წლამდე.

2. იგივე ქმედება, ჩადენილი:

ა) ჯგუფურად;

ბ) არაერთგზის;

გ) მცირეწლოვნის თანდასწრებით,

-ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორ წლამდე.

2. თუ ასეთი გაერთიანებები არსებობენ, რომლებიც ძალადობენ ადამიანებზე (“ვამპირებივით”), ისინი ითვლებიან უკანონო გაერთიანებებად, რომლის შექმნაც და მასში მონაწილეობაც ისჯება იგივე სისხლის სამართლის კოდექსის აი ამ მუხლით

მუხლი 252. უკანონო გაერთიანების შექმნა ან ხელმძღვანელობა

ანდა მასში მონაწილეობა

1. ისეთი რელიგიური, პოლიტიკური ან საზოგადოებრივი გაერთიანების შექმნა, რომლის საქმიანობას თან ერთვის ძალადობა ადამიანის მიმართ, ანდა ასეთი გაერთიანების ხელმძღვანელობა,

-ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით სამ წლამდე.

2. ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ გაერთიანებაში მონაწილეობა,

-ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორ წლამდე.

ეს იყო მხოლოდ სისხლის სამართლის კოდექსით (ყველაზე “მკაცრი” კანონით) გათვალისწინებული სასჯელი რეპორტაჟში ასახული პირებისთვის… რაც შეეხება ვახო სანაიას, მას შეიძლება დანაშაულის დაფარვაში დავდოთ ბრალი იმავე კანონით…

ჩვენ რომ ვცხოვრობდეთ ამერიკაში, სატანისტები უჩივლებდნენ ვახოს და ბეეეევრ ფულს გადააახდევინებდნენ მათი მსოფლმხედველობის შეურაცხყოფისთვის. ჩვენ რომ ვცხოვრობდეთ ევროპაში პროკურატურა მოითხოვდა დამალული სახით ადამიანების ვინაობის დასახელებას ვახოს მიერ ;) მაგრამ ჩვენ ბედკრულ საქართველოში ვცხოვრობთ და აქ ვახო ის მაგარი ტიპია “ტელევიზორში რომ გამოდის” და საცოდავ ბებიაჩემს აშინებს :)

The largest of the four “big cats”…

დღეს გადავწყვიტე ჩემს ბლოგზე შევინახო იმ ცხოველების ყველაზე კარგი ფოტოები, რომლებსაც ხშირად გარკვეული კატეგორიის ადამიანებზე მეტადაც კი ვაფასებ ;) სათაურიდან მიხვდებით, რომ  პირველი პოსტი მიეძღვნება ვეფხვებს-დიდ, საშიშ კატებს…

This slideshow requires JavaScript.